what you left in the morning
Romain Deconinck (Gent, 7 december 1915 - , 1 december 1994) was een Vlaams acteur, zanger, komiek, regisseur en conferencier. Hij wordt gezien als één van de boegbeelden van het Vlaamse volkstheater. Bij het grote publiek was hij vooral bekend omwille van zijn samenwerkingen met Gaston en Leo en zijn radioprogramma de peperbus.
Hij begon in de jaren 40 met burleske revues, die hij in de loop der jaren geleidelijk tot volwaardige stukken uitbreidde. De Gentse Minardschouwburg stond bekend als de vaste stek van zijn gezelschap, Romain Deconinck en zijn beren genoemd. Hij schreef, regisseerde en speelde zelf; zijn toneelstukken waren voor de overgrote meerderheid volkse komedies, af en toe met een thriller afgewisseld. Deconinck richtte zich op een zo breed mogelijk publiek: de humor moest eenvoudig zijn, en het stuk diende steeds toegankelijk te blijven. De acteurs van het gezelschap waren eveneens amateurs. In totaal schreef hij ruim 140 verschillende toneelstukken; tot de bekendste behoren Bij Tante Wanne en Dag Katrien. Sommige zijn in het min of meer vaste repertoire van het volkstoneel opgenomen.
Deconinck speelde mee in de films Mira, Help! de dokter verzuipt en Dokter Pulder zaait papavers en regisseerde de tv-series Slisse & Cesar en De Kolderbrigade. In de Urbanusfilm Koko Flanel speelde hij Urbanus' vader. In een andere tv-serie "De Filosoof van Haeghem" speelde hij eind jaren zestig de hoofdrol van Titten, naar het werk van Jef Scheirs. Ook was hij te zien in de eerste aflevering van De Collega's : "Met Pensioen".
Hij werd in 1987 door de Snorrenclub Antwerpen tot "Snor van het Jaar" uitgeroepen.
In het najaar van 2005 brachten theater Taptoe en theater Malpertuis & Minard een eerbetoon aan de man. Dit kaderde in een grotere actie Romain Royal, georganiseerd door het Amsab-ISG naar aanleiding van de 25e verjaardag van die instelling. Datzelfde jaar eindigde hij ook op nr. 284 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg, buiten de officiële nominatielijst.
Van Romain Deconinck is een standbeeld opgericht; dit beeldt hem af in een van zijn bekendste rollen, als inspecteur Kamiel Sprottaert. Het standbeeld zit op de trappen vóór de Minardschouwburg.
Romain Deconinck was drie maal gehuwd, van 1967 tot zijn overlijden, was dit met Yvonne Delcour.
Malvina (Vina) Johanna Pauline Felicita Bovy (Gent, 22 mei 1900 - aldaar, 16 mei 1983) was een Belgische sopraanzangeres die internationaal actief was tijdens het interbellum. Na de Tweede Wereldoorlog was ze tevens een tijdje directrice van de Koninklijke Opera van Gent.
Haar eerste optreden vond plaats op 17 september 1916 te Gent waar ze tijdens de opening van een nieuwe feestzaal de aria's uit Roméo et Juliette van Charles Gounod zong. In 1917 werd Bovy lid van het Operagezelschap van de Vlaamse Schouwburg van Gent. Hiermee trad ze tot in 1921 op in de verscheidene Gentse theaters en zong er werk van Franse, Italiaanse (zoals Giacomo Puccini) maar ook van Vlaamse componisten (zoals August de Boeck).
In 1921 trad Bovy voor het eerst op in Parijs in de rol van Rosine in Il barbiere di Siviglia van Gioacchino Rossini. Tussen 1922 en 1925 was Bovy verbonden aan de Muntschouwburg te Brussel, waar ze debuteerde in Manon van Jules Massenet. Diezelfde rol zong ze vanaf 1925 in de Parijse Opéra-Comique. In 1926 kwam Bovy opuitnodiging van Arturo Toscanini naar Milaan, waar ze bijkomend onderricht kreeg van de repetitor van het Teatro alla Scala. Het daaropvolgend jaar zong ze opnieuw Manon in Buenos Aires en in Rio de Janeiro. In 1928 keerde Bovy terug naar Europa en trok naar de opera van Monte Carlo, waar ze vele rollen zong uit het Franse en Italiaanse repertoire. Ze leerde er de Italiaanse edelman Norberto Fischer kennen waarmee ze rond 1930 trouwde. Het echtpaar ging in de voormalige villa van keizerin Eugénie aan de Azurenkust wonen. Bovy stopte haar carrière voor een aantal jaar.
Vanaf 1933 nam Bovy de draad weer op en trad op in verscheidene Zuid-Franse steden. Onder leiding van André Cluytens zong ze in 1934 in Toulouse Il barbiere di Siviglia en in 1941 in Bordeaux Manon, Faust en La traviata van Giuseppe Verdi. Op 12 oktober 1935 maakte Bovy haar debuut in de opera van Parijs met Rigoletto. In 1936 tekende Bovy een driejarig contract met de Metropolitan Opera in New York en debuteerde daar in La traviata. Op 23 januari 1937 schreef Bovy er geschiedenis door als eerste sopraan ter wereld de vier vrouwenrollen in Les contes d'Hoffmann van Jacques Offenbach te zingen.
Tussendoor zong ze regelmatig in het Teatro Colón in Buenos Aires aan de zijde van bekende tenoren zoals Beniamino Gigli en Giacomo Lauri-Volpi. In 1938 zong Bovy in de Carnegie Hall van New York de sopraanpartij van de 9e symfonie van Ludwig van Beethoven met het NBC Symphony Orchestra onder leiding van Arturo Toscanini. Een acute appendicitis en het begin van de Tweede Wereldoorlog maakten echter een einde aan haar internationale zangcarrière. Tijdens de oorlog bleef Bovy nog optreden in de Franse operahuizen.
